Wanneer de hormonale behandeling op een bevredigende wijze verloopt en wanneer de maatschappelijke rolomschakeling een min of meer hoopvol perspectief biedt, kan men overgaan tot de plastisch chirurgische behandeling (d.i. al gauw minimum 2 jaar na het begin van de diagnosestelling). Uiteraard dient hier ook het onderscheid te worden gemaakt tussen de behandeling van transseksuele vrouwen en de behandeling van transseksuele mannen.

De operatieve behandeling van de transseksuele vrouwen omvat één alles omvattende ingreep waarbij de inhoud van penis en scrotum worden weggenomen en met behulp van de resterende huid en weefsel een vagina, schaamlippen en een clitoris worden gemaakt. De gevoelszenuwen van de penis worden aan de clitoris gekoppeld waardoor seksuele opwinding mogelijk wordt. Epilatie van de schaamstreek vóór deze ingreep: zie onder epilatie.

Een eventuele borstvergrotende operatie behoort eveneens tot de mogelijkheden, evenals esthetische ingrepen aan bv. het gezicht.

Een relaas over zo'n ingreep en nuttige tips voor zelfverzorging bij thuiskomst vind je in de brochure rond post-operatieve zelfverzorging.. Meer foto’s van ingrepen voor transseksuele vrouwen vind je in de fotogalerij (in het engels).

De geslachtsoperaties bij transseksuele mannen omvat verschillende operatieve ingrepen. In een eerste operatie kan een borstamputatie en reconstructie van een mannelijke borstkas gebeuren.

In een tweede ingreep kan men overgaan tot het wegnemen van ovaria en baarmoeder. Deze 2 operaties worden vaak in één interventie uitgevoerd. Daarna kan overgegaan worden tot een phalloplastie en scrotoplastie: het maken van een phallus en balzak. De medische techniek is op dit vlak de laatste jaren sterk geëvolueerd en tegenwoordig wordt vooral gebruik gemaakt van de techniek van de "vrije flap". Bij deze techniek wordt met behulp van een flap van de niet-dominante onderarm een phallus gemaakt , die er vrij realistisch uitziet, waarin men sensatie heeft en men rechtopstaand mee kan plassen. Het scrotum wordt gecreëerd met behulp van de grote schaamlippen en testikelprotheses. Epilatie van de onderarm vóór deze ingreep: zie epilatie.

Nadien kan men via bijkomende ingrepen overgaan tot tatoeage van de eikel, en/of het inbrengen van een erectieprothese. Een erectieprothese kan worden ingebracht 12 maand na de phalloplastie (van zodra men voldoende sensatie in de phallus heeft) .

Via een pompsysteem kan een in de phallus ingebrachte prothese worden opgeblazen waardoor penetratie mogelijk wordt. Erotische sensatie wordt bekomen door de gevoelszenuwen van de clitoris te verbinden met de phallus. Foto's van deze ingrepen, zie fotogalerij

Een ingreep die als een alternatief voor deze phalloplastie kan worden gezien (of als voorbereiding op) is een zogenaamde meatoidoplastie (variaties van deze term zijn metodioplastie en nog andere, vaak gewoon afgekort als ‘meta’).
De ingreep bestaat in grote lijnen uit: het wegnemen van de vagina. Van de grote schaamlippen wordt een scrotum gemaakt. De (gegroeide) clitoris wordt vrijgemaakt en de urineleider wordt verlengd zodat men rechtopstaand kan plassen. Voordelen van deze operatie zijn: de ingreep is veel minder ingrijpend dan de phalloplastie, zowel lichamelijk als financieel. De bekomen penis heeft de 'structuur' en de gevoeligheid van een natuurlijke penis en wordt stijf bij opwinding. Wie eerst deze meatoidoplastie ondergaat heeft minder kans op complicaties bij een eventuele latere phalloplastie. Maar dat betekent dan wel 2 keer een hospitalisatie. Het grote nadeel van deze ingreep is dat de penis meestal klein is.

Meer foto’s van ingrepen voor transseksuele mannen vind je in de fotogalerij (in het engels). Meerdere foto’s van meatoidoplastie zijn o.m. te vinden op: www.srsmiami.com