Het proces start steeds, of beter zou steeds moeten starten met een psychologische opvang en de aanvang van een psychosociale begeleiding. Wanneer een transseksueel persoon voor het eerst met een psychiater of een andere hulpverlener in contact komt is zijn of haar wens meestal zeer directe hulp te krijgen, zijnde hormonale behandeling en operatieve ingrepen. Hoewel deze wens zeer begrijpelijk is, moet hierbij toch een grote voorzichtigheid aan de dag gelegd worden. Hiermee bedoelen we dat aan de hand van een reeks gesprekken het voor de betrokkene zeer klaar en duidelijk moet worden wat het transitieproces precies inhoudt en vooral dat men binnen de gesprekstherapie tot een duidelijke en zekere diagnose van transseksualiteit moet kunnen komen zodat bv. problemen van seksuele aard of mentale problemen kunnen uitgesloten worden. De diagnosestelling van transseksualiteit is een uiterst belangrijke stap bij de aanvang van het proces. Deze diagnosestelling gebeurt aan de hand van intensieve gesprekstherapie, die kan ondersteund wordt door psychologische tests. Vrijwel steeds vinden in dit stadium van de behandeling ook een aantal medische onderzoeken plaats om na te gaan of er geen genetische of hormonale afwijkingen bestaan. Een periode van minstens zes maand dient hierbij in acht genomen te worden, maar is sterk variërend per individu.