Aanpassing van het lichaam aan de geest is de behandeling bij uitstek geworden voor vele transgenders. Heden ten dage wordt de effectiviteit van deze behandeling reeds door vele studies bewezen, ondersteund en verantwoord. Vaak wordt geopperd dat dit aanbod aan medische behandeling ook de vraag stimuleert. Er bestaan echter voldoende rapporteringen over cross-gendergedrag uit vorige eeuwen en andere culturen die ons doen vermoeden dat dit niet zo is, gezien het toen en daar ontbreken van mogelijkheden tot behandeling. “Wel kan het zo zijn dat het verder populariseren en toegankelijk maken van een geslachtsaanpassende behandeling bij sommigen tot een sterkere bewustwording van reeds sluimerende genderdysfore gevoelens leidt, waardoor frequenter een beroep wordt gedaan op deze behandeling” (De Cuypere, 2001).

Aanpassing van het lichaam aan de geest begint pas geleidelijk aan toegepast te worden vanaf de jaren 50 van vorige eeuw. Daarvoor dacht men vooral dat behandeling van transgenders diende te bestaan uit het aanpassen van de geest aan het lichaam. Helaas zonder veel resultaat. In 1952 wordt in de pers veel aandacht besteed aan de persoon van Christine Jorgensen (foto), het verhaal van één van de eerste geslachtstransities. Het is echter de naar Amerika uitgeweken Duitse Wetenschapper Harry Benjamin die de pionier wordt op het vlak van de behandeling van transseksuele personen. In 1966 brengt hij zijn boek “the Transsexual Phenomenon” uit, een grondige studie over het fenomeen transseksualiteit. Naar hem wordt later ook later de Harry Benjamin International Gender Dysphoria Association genoemd. Een organisatie die specialisten allerhande op het vlak van de behandeling van genderidentiteitstoornissen verenigd en onder andere de zogenaamde Standards of Care (SOC) publiceert. Ook medische behandeling van transgenders in België is gestoeld op deze SOC.

Meer feiten over de geschiedenis van behandeling van transgenders is o.m. te vinden op: www.transhistory.net