Een genenvariant die geassocieerd wordt met transseksualiteit van vrouw naar man is geïdentificeerd. De genetische variatie slaat op een enzyme genaamd cytochroom 17. Dat enzyme is betrokken bij het metabolisme van sekse hormonen. De aanwezigheid van dit enzyme leidt tot hogere concetraties van mannelijke en vrouwelijke sekse hormonen. Deze hebben wellicht een invloed op de vorming van de hersenen tijdens de ontwikkeling. Dat het gevoel van genderidentiteit het complexe resultaat is van een samenspel van een veelheid aan genen, omgevingsinvloeden en culturele factoren, ontkennen wetenschappers niet. Zij willen met deze ontdekking nog ens aantonen dat er ook een genetische component vastzit aan transseksualiteit.

Clemens Tempfer en zijn collega's van de Medische Universiteit van Wenen in Oostenrijk, ontdekten de variatie na analyse van DNA-stalen van 49 transseksuele mannen (FtoM), 102 transseksuele vrouwen (MtoF) en 1669 niet-transseksuele personen. De variant kwam meer voor bij biologisch geboren vrouwen dan bij biologisch geboren mannen. Bij transseksuele vrouwen bleken geen significante resultaten gevonden. De variatie in deze groep kwam evenveel voor als in de groep niet-transseksuele personen. Bij de transseksuele mannen echter was er wel een significant verschil. In 44% van de gevallen bleek de variatie voor te komen, tegenover 31% van de niet-transseksuele groep.

Er zijn veel vrouwen die deze variant dragen, maar niet transseksueel zijn. Langs de andere kant zijn er ook veel transseksuele mannen die deze variant niet hebben. Toch betekent deze ontdekking waarschijnlijk dat de variant er voor zorgt dat biologisch geboren vrouwen zich genderdysfoor kunnen voelen. Net omdat hun brein werd blootgesteld aan hogere dossisen seksehormonen tijdens de ontwikkeling.

"Het kan de waarschijnlijkheid dat mensen transseskueel zullen zijn, verhogen", alfus Tempfer. Maar hij benadrukt dat omgevingsinvloeden belangrijk blijven. "De bevinding ligt in de lijn van wat we eerder ontdekten rond de vermannelijking van de hersenen. Deze studie is belangrijk en draagt bij aan de opvatting dat genderidentiteit wordt beïnvloed door hormonenniveaus tijdens de ontwikkeling in de baarmoeder. Sommige genencombinaties kunnen bepaalde mensen dus vatbaarder maken voor een atypische genderontwikkeling."

Een ander geluid horen we bij Janett Scott, voormalig voorzitster van de Beaumont Society in Groot-Brittanië. Zij is bezorgd dat het vinden van een biologische basis voor transseksualiteit zal leiden tot het zoeken naar het genezen ervan. "De natuur maakt ons tot wat we zijn", stelt ze, "maar de omgeving zorgt ervoor dat we daar een probleem mee hebben of niet".

Tempfer benadrukt dat dat absoluut niet de bedoeling van het onderzoek is. In tegendeel stelt hij dat wanneer andere genetische variaties worden gevonden, die misschien bijdragen aan de ontwikkeling van transseksualiteit, dit het stellen van een diagnose zal vergemakkelijken. Hierdoor zal ook een eventueel transitieproces wellicht ook op vroegere leeftijd kunnen starten.

Bron: The New Scientist.