De International Lesbian and Gay Association (ILGA)- Europe en Transgender Europe, hebben een rapport gepubliceerd. Het behandelt aspecten van legale status en mogelijkheden van begeleiding en behandeling voor transgendere mensen in Europa. Het toont aan dat er veel verschillen zijn tussen de landen onderling.

Het rapport toont aan dat ongeveer één derde van de transgendere mensen in Europa chirurgische behandeling ondergaat. En dat het leven van transgendere mensen in sommige landen erg hard kan zijn. Velen voelen zich namelijk niet veilig genoeg in hun leefomgeving. Het rapport bekijkt ook de moeilijkheden die transgendere mensen ondervinden om een job te vinden en die te behouden, en hoe ook discriminatie op dat vlak speelt. Daarnaast werd ook gekeken hoe de toegang tot begeleiding en medische behandeling in Europa er uit ziet.

De Belgische Deborah Lambillotte, Co-Voorzitster van ILGA-Europe's raad van bestuur, zei het rapport met trots te kunnen voorstellen, gezien het de eerste keer is dat een dergelijke uitgebreide studie gebeurde. Ze hoopt dat de aanbevelingen aan beleidsmakers zullen opgevolgd worden. Want uiteindelijk toont het rapport aan dat het slechts om een aantal landen in West-Europa niet zo slecht leven is voor transgendere mensen. In de rest is er nog heel veel werk te doen. Zelfs al zijn er Europese aanbevelingen aan de deelstaten, om een volwaardig systeem uit te werken voor de opvang, begeleiding en behandeling van transgendere mensen, of voor de legale erkenning en non-discriminatie van deze groep, in de praktijk blijkt er vaak weinig van terug te vinden.

De studie wordt voorgesteld op het 2de Transgender Forum van 2 tot 4 mei in Berlijn.

Het rapport is te vinden op de website van ILGA-Europe

Het integreren van transgendere mensen op de werkvloer is een engelstalig rapport van de Human Rights Campaign. Het is al aan z'n 2de editie toe. Het is geschreven voor werkgevers en het bevat de zogenaamde 'good practice' voor het integreren van transgenderthema's op de werkvloer. Daarnaast wordt ook aandacht besteed aan de juridische aspecten van zo'n situaties. Er worden tips gegeven rond welke taal gepast is om over dit onderwerp te spreken. En tenslotte worden ook het uitwerken van een non-discriminatiebeleid en een diversiteitsbeleid op vlak van genderidentiteit, toegelicht. Het rapport kan gedownload worden via onderstaande link. Het is vooral van toepassing op de Verenigde Staten -zeker wat betreft wetgeving- maar kan ook in onze contreien dienst doen als bron van informatie en inspiratie.

Human Rights Watch - Rapport

Recent kon je bij ons lezen over de "eerste" zwangere transgender man Thomas Beatie uit de Verenigde Staten, blijkt nu dat hij niet de eerste is, sterker nog de eerste transgender man die ooit zwanger was heeft inmiddels een 10-jarige dochter.

Dylan is 40 en heeft een dochtertje van tien dat hij zelf ter wereld bracht. Hij wilde zijn verhaal niet openbaar maken, maar door het verhaal van Beatie veranderde hij van gedachten en had hij een gesprek met de Sunday Express.

Het verhaal van Dylan speelt zich af in Duitsland, waar hij tien jaar geleden het leven schonk aan dochtertje Joanna, inmiddels een gelukkig meisje van 10 met twee pappa's waarvan eentje erg speciaal is omdat hij baby-tjes kan krijgen. Dylan had een moeilijke jeugd waarbij televisie en kranten verboden waren thuis, en hij steeds opnieuw gedwongen werd een meisje te zijn.

"Het was een moeilijke periode. Ik vertelde mijn vrienden dat ik een jongen was, mijn ouders zeiden hen dat ik een meisje was. Vanaf mijn vijftiende trok ik mijn vaders kleren aan." Ook zijn schooltijd was erg moeilijk met aan de ene kant meisjes die hem negeerden omdat hij te stoer was en jongens die hem meden omdat hij eigenlijk een meisje was.

En ook al begon hij op een bepaald moment aan de lichamelijke verandering van meisje naar jongen, toch verlangde hij naar het hebben van een gezin. Samen met zijn homo-vriend, die ook graag kinderen wilde, vond hij een dokter die wilde overgaan tot kunstmatige inseminatie.

De zwangerschap verliep perfect en Dylan voelde zich erg gelukkig. Omdat hij tijdens de zwangerschap toch wat grotere borsten kreeg stopte hij die weg onder kleding. Slechts enkele vrienden waren op de hoogte van zijn zwangerschap.

De geboorte van dochtertje Joanna gebeurde thuis en bijna was er een keizersnede nodig maar gelukkig verliep daarna alles verder op de natuurlijke manier. Nog voor de dokter was aangekomen was Joanna geboren, en Dylan was erg blij dat hij niet naar het ziekenhuis moest waar hij het risico zou lopen om te worden behandeld als een vrouw. Drie maand na de geboorte van Joanna, begon Dylan met de verdere hormonale behandeling en onderging hij een geslachtsbevestigende operatie.

Joanna ziet ook vaak haar biologische vader waardoor het meisje eigenlijk drie pappa's heeft. "Ik vertelde haar ooit dat ze een speciale pappa heeft die kinderen kan krijgen iets wat ander pappa's niet kunnen, en ze aanvaardt dat. En toen er op haar school een project was over de familie bracht ze twee foto's van haar papa's mee en kwam ze uit de kast voor haar hele klas, ze is daarvoor nog nooit gepest.

Er zijn weinig mensen op de hoogte van deze geschiedenis, zelfs de buren weten van niets, die denken dat Dylan een alleenstaande vader is met zijn dochtertje. Dylan denkt dat er nog veel meer transgender mannen zijn die kinderen hebben.

Bron: holebi.info & Sunday Express